Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2022. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2022. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 8 stycznia 2023

Sprawozdanie duszpasterskie za 2022 rok

Minął Rok Pański 2022

W duchu wdzięczności Panu Bogu kończymy dzisiaj Rok Pański 2022.

Kiedy kończymy jakiś okres w naszym życiu zadajemy sobie pytanie: „jaki właściwie był ten czas?”. Koniec roku skłania nas do pewnego podsumowania minionego czasu. Nie chodzi o statystyki potrzebne takim   czy innym urzędom, nawet nie o to, by usłyszeć, że był to „dobry” czy „zły” rok, ale by samemu odpowiedzieć sobie czy ten dany nam od Boga, w darze czas, przybliżył mnie do Stwórcy czy też może oddalił? A ponieważ jako parafia jesteśmy wielką rodziną, wspólnotą, dlatego szukamy odpowiedzi na powyższe pytania przyglądając się życiu religijnemu społeczności Luboszyc z wioskami dookoła niej umieszczonymi, która liczy prawie półtora tysiąca mieszkańców.

Przypomnę rok miniony, przeżywaliśmy pod hasłem duszpasterskim: "Eucharystia - posłani w pokoju Chrystusa". Trzeba byśmy odpowiedzieli sobie na pytanie na ile udało nam brać w Niej udział (również w sposób zdalny "on-line") i zachęcać do udziału w Niej osoby z którymi mam kontakt oraz za które jesteśmy odpowiedzialni? Czy nie lękaliśmy przyznać się do Chrystusa? Czy w tych minionych 12 miesiącach udało nam się kogoś przyprowadzić do Chrystusa i Kościoła na Eucharystię? Nie lękajmy się przyznawać do Boga i bronić naszej wiary!!! Trzeba odważnie Ją głosić!!! Te zadania, pozostają ciągle aktualne. Przeżywając kolejny rok duszpasterski powinniśmy być jak najbardziej świadomi oraz świadome,  że on również stawia przed nami nowe wyzwania.

Rok 2022 - to w naszej parafii był czas renowacji Misji Świętych, które każda parafia ma obowiązek przeprowadzić co 10 lat. Od 7-10 kwietnia 2022 r. prowadził Je Ojciec Franciszkanin Walenty Piechaczek OFM z Kobylina. Bogu niech będą dzięki za ten czas łaski - niech wydaje w naszym życiu owoce.

środa, 2 marca 2022

Orędzie KEP na Środę Popielcową 2022 w czasie wojny w Ukrainie

Drodzy Rodacy,
Siostry i Bracia Ukraińcy,
Widzowie Polskiej Telewizji,

Jutro ‒ w Środę Popielcową ‒ rozpoczynamy Wielki Post, czas duchowego przygotowania na Święta Zmartwychwstania Pańskiego. Po raz kolejny będzie on bardzo trudny. W ostatnich latach mierzyliśmy się z pandemią, która przyniosła śmierć kilku milionom ludzi na całym świecie. Od tygodnia zaś jesteśmy świadkami innego dramatu ‒ zmasowanej rosyjskiej agresji militarnej na suwerenny kraj – Ukrainę. Atakowane są nie tylko obiekty wojskowe, ale także budynki mieszkalne, szpitale i przedszkola. Giną żołnierze i cywile, również kobiety i dzieci. Wolny świat reaguje solidarnie na ten akt haniebnego barbarzyństwa.

Na naszych oczach powtarzają się dawne dzieje ludzkiego grzechu, o których tak pisze autor Pierwszej Księgi Machabejskiej: „Gdy zobaczyli wojsko, które szło naprzeciw nim, powiedzieli do Judy: ‚Nas jest tak mało, czy będziemy mogli walczyć z tym tak wielkim, potężnym mnóstwem? A przecież my dzisiaj nic jeszcze nie jedliśmy i sił nam zabrakło’. Juda odparł: ‚Bez trudu wielu może być pokonanych rękami małej liczby, bo Niebu nie czyni różnicy, czy ocali przy pomocy wielkiej czy małej liczby. Zwycięstwo bowiem w bitwie nie zależy od liczby wojska; prawdziwą siłą jest ta, która pochodzi z Nieba. Oni przychodzą do nas pełni pychy i bezprawia po to, aby wytępić nas razem z żonami naszymi i dziećmi i aby nas obrabować. My zaś walczymy o swoje życie i o swoje obyczaje. On sam skruszy ich przed naszymi oczami. Wy zaś ich nie obawiajcie się!’” (1 Mach 3,17-22). Nie traćcie nadziei!

 czytaj całość

sobota, 1 stycznia 2022

Orędzie Papieża Franciszka na 55. Światowy Dzień Pokoju

DIALOG MIĘDZYPOKOLENIOWY, EDUKACJA, PRACA: NARZĘDZIAMI BUDOWANIA TRWAŁEGO POKOJU

 1. „Jak są pełne wdzięku na górach nogi zwiastuna, (… ) który ogłasza pokój” (Iz 52, 7). 

Słowa proroka Izajasza wyrażają pocieszenie, westchnienie ulgi ludu wygnanego, wyczerpanego przemocą i niesprawiedliwością, narażonego na upokorzenie i śmierć. Prorok Baruch zastanawiał się nad tym: „Cóż się to stało, Izraelu, że jesteś w kraju nieprzyjaciół, wynędzniały w ziemi obcej, uważany za nieczystego na równi z umarłymi, zaliczony do tych, co schodzą do Otchłani?” (3, 10-11). Dla tych ludzi przybycie zwiastuna pokoju oznaczało nadzieję na odrodzenie się z gruzów historii, początek świetlanej przyszłości.

Także dzisiaj droga pokoju, którą św. Paweł VI nazwał nowym imieniem rozwoju integralnego[1], pozostaje niestety daleko od realnego życia bardzo wielu mężczyzn i kobiet, a tym samym rodziny ludzkiej, która jest obecnie w pełni wzajemnie połączona. Mimo wielu wysiłków zmierzających do konstruktywnego dialogu między narodami, nasila się ogłuszający zgiełk wojen i konfliktów, postępują choroby o rozmiarach pandemii, pogłębiają się skutki zmian klimatycznych i degradacji środowiska, pogłębia się tragedia głodu i pragnienia, a dominuje model gospodarczy oparty na indywidualizmie, a nie na solidarnym dzieleniu się. Podobnie, jak w czasach starożytnych proroków, tak i dzisiaj nie ustaje wołanie ubogich i ziemi[2], by błagać o sprawiedliwość i pokój.