Sztuka uważności (5) - rekolekcje adwentowe

 IV tydzień adwentu

Po upadku człowieka grzesznego

 

IV NIEDZIELA ADWENTU

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienna za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem prawym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: ”Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”. A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy ”Bóg z nami”. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

 

/ Mt 1,18-24 /

LITURGIA SŁOWA

 

 

 

 

Sztuka uważności (4) - rekolekcje adwentowe

 III tydzień adwentu

 

Pozdrowienie anielskie

 

III NIEDZIELA ADWENTU

Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?”. Jezus im odpowiedział: „Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi”. Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: „Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po coście więc wyszli? Proroka zobaczyć? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Zaprawdę powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on”.

 

/ Mt 11,2-11 /

 

LITURGIA SŁOWA

 

 

   

Sztuka uważności (3) - rekolekcje adwentowe

 II tydzień adwentu

W tym świętym czasie oczekiwania

 

II NIEDZIELA ADWENTU

W owym czasie pojawił się Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: «Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie». Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: "Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki!" Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem były szarańcza i miód leśny. Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy. A gdy widział, że przychodziło do chrztu wielu spośród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im: "Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: „Abrahama mamy za ojca”, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera jest przyłożona do korzenia drzew. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień. Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów. On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma on wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym".

 

/ Mt 3, 1-12 /

 

LITURGIA SŁOWA

 

 

Sztuka uważności (2) - rekolekcje adwentowe

 I tydzień adwentu

List do Parafian - Boże Narodzenie 2022

 Luboszyce, 10.11.2022

 

Drodzy Parafianie!

Na początku dziękuję wszystkim, którzy w dobiegającym końca roku kalendarzowym wspierali mnie zarówno pod względem duchowym jak i materialnym przy realizacji planów związanych z funkcjonowaniem naszej parafii. Szczególnie serdecznie dziękuję wszystkim, którzy w ciągu prawie pięciu lat regularnie wspierali wpłatami stan parafialnego konta. Gdyby nie wspomniana pomoc, większa część kosztownych inwestycji mogłaby nie dojść do skutku. Duszpasterzując w Luboszycach już ponad trzy lata, chcę ciągle zdobywać Państwa zaufanie przez realizację zamierzonych planów. Zdaję sobie jednocześnie sprawę, że trwa to dłuższy czas, a stracić zaufanie – zwłaszcza w dzisiejszych czasach – jest  bardzo łatwo.

Wspólnymi siłami udało nam się zrealizować kolejną dużą inwestycję jaką było odmalowanie dachu kościoła parafialnego w Luboszycach. Pod koniec października udało się jeszcze odmalować cmentarny krzyż oraz umieścić pod nim granitową płytę. Nie mając żadnego wsparcia z zewnątrz mogliśmy liczyć tylko i wyłącznie na siebie przy zdobywaniu środków na te cele. Z pewnością dużym wsparciem był dla mnie letni Festyn Parafialny. Przy okazji przekonałem się, jak wiele osób zaangażowało się w organizację tego przedsięwzięcia, jeszcze raz za to serdecznie dziękuję. Chciałbym móc nadal liczyć na moich Parafian i dobrodziejów przy okazji realizacji kolejnych rodzących się w mojej głowie planów. Chcę Wam pokazać, że zarządzając gospodarnie finansami, metodycznie realizuję założone cele związane z utrzymaniem kościoła, które służą nam wszystkim. Przed nami realizacja kolejnych przedsięwzięć, choć zdaję sobie sprawę, że rosnące koszty życia mogą niektórych z Państwa zniechęcać do finansowego wspierania parafii. Na pewno byłoby nam łatwiej, gdyby ci, którzy dotychczas tego nie zrobili, finansowo angażowali się dla wspólnego dobra.

Sztuka uważności (1) - rekolekcje adwentowe

Zapowiedź

Marana tha

 

I NIEDZIELA ADWENTU

Jezus powiedział do swoich uczniów: ”Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, że przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”.

/ Mt 24,37-44 /

 

LITURGIA SŁOWA